Babysit

14/12/2018 : Hallo ! Het was dus niet enkel mijn imaginaire ik die vond dat Gun-Gun heel vroeg op haar zwangerschap 'zwaar' stond ! Dé wetenschap helpt mij zowaar in mijn stelling ;-) Bij de dierenarts gisteren woog ze 35,8. Om nu heel slim ;-) over te komen : de eenvoudige toepassing van de regel van 3 vertelt mij dat ze 1/4 in gewicht is toegenomen. En dat ze nog gaat verdikken, weten we allemaal ... Of niet ?

13/12/2018 : Spannende dag deze dag ;-) 'We were heading to' de dierenarts na een vroege zalige ochtendwandeling op het strand. Nathalie vergezelde ons. Tot nu toe was ze op alle belangrijke events betreffende 'the making of' present. Ik blijf duimen dat de pups op een voor haar mogelijk om erbij te zijn moment hun intrede maken zullen ;-) Dierenarts zei meteen : 'Goh, we zitten nog vroeg op haar dracht. Ik zal ze via de ruggengraatjes moeten tellen. Onmogelijk om de hoofdjes al duidelijk te onderscheiden.' En toen begon hij met cijfertjes te zetten ... Minutieus : 1-2-3-4-5-6-7-8. 'We zijn er bijlange nog niet hoor.' Minutieuzer : 9-10-11-12. 'Waarbij er nog eentje of misschien zelfs nog twee verscholen kunnen zitten daar.' Bij 'daar' duidde hij de linkse zone aan waar geen getallen staan afgebeeld ;-) 'Zo, minimum 12, maximum 14.' Zoals ik zei : een spannende dag deze dag ;-)

Gezien hun talrijke aanwezigheid zou het mij sterk verwonderen als Nathalie de geboorte van hen allemaal misloopt ;-)

12/12/2018 : We gaan de 8e week in ... Dat driehoekig huidskleurig uitstulpingetje tussen d'r poten is effectief ... een tiet ! Of als jullie liever voor de cryptische omschrijving ervan kiezen :  Ellendeling in de zuivel ! WTF ;-)

+/- 7 ml sperma +/- 7 weken later ;-)

11/12/2018 : Of de thuisblijvers zich zondag tekortgedaan voelden ? Annemie liep eerst een ferme wandeling met Gun-Gun en Thumbs. Ruilde dan ons moedertje in wording voor ons omaatje Bailey. En maakte nog een toer van 3/4 h. Iedereen happy zoals ze mij via messenger meldde ;-) Want ook Luc was blij dat de hondjes hun vertier hadden gehad. En Annemie zelf genoot van het eigenlijk-al-eens-met-haar-toekomstige-pup-in-mama's-buik-op-wandel te zijn geweest. Haha, zo had ik het nog niet bekeken ;-)

10/12/2018 : Bullets derde jachtdag gisteren. Mocht ze in mijn en Noodles' gezelschap beleven. De eerste drift was op eenden. Ik hield wijs beide dames aangelijnd. Wijs was het zeker daar er, op nog geen kwartier tijd, 35 eenden uit de lucht kwamen vallen. Twee ervan belandden in het mosterdveld achter ons, alletwee geblesseerd, echter niet dood. Hadden dus zo snel mogelijk binnen te komen. Noodles bewijst op zo'n moment dat ze een damned goede jachthond is. Ze had geen van de 2 gemarkeerd - de overige 33, voor ons her en der neergestort op de grote wei, daarentegen wel ;-) - toch vond ze de 'verloren' stukken in een mum van tijd.

Ik wist dat de rest van de ochtend rustig zou zijn. Bullet mocht los. Opdat ze zou snappen dat ze te blijven zitten heeft onder om het even welke omstandigheden. Klinkt voor een jonge hond met passie simpeler dan het is. Een Retriever die graag werkt, heeft het 'spelletje' zo snel door ... Want soms kun je niet anders dan gelijk je hond achter het geraakte wild aan te sturen. Wil je de gekwetste vogel niet kwijtspelen of zorgt de begroeiing waar het beestje in neerkwam voor zware hinder - bramen en doornen bv - of een moeilijk oriëntatiepunt - ga maar eens een patrijs nazoeken in een bietenveld - dan is er geen keuze ... En dat heeft een jachthond snel door ... Vertrekt-ie al maar vast uit zichzelf ;-) En neen daar doen we dus niet aan mee !

De ganse voormiddag lukte het om haar onaangelijnd en rustig naast me te houden terwijl Noodles aan het werk was. Noodles bracht o.a. een ferme haas binnen die ik nog eens door Bullet liet apporteren. Het ging haar gemakkelijk af. Na de lunch sprong ze twee keren in. Eentje op een runner waarbij de jager mij feliciteerde voor mijn - ahum - snelle reactie. Haar vastberadenheid bekoorde me wel hoor ;-) 

Beide dames hebben prachtige apporten gehaald. Hele moeilijke te vinden vogels maar echt waauw om ze die dan te zien binnenbrengen. Ik sluit af met eentje waar Bullet op werkte. Een runner die aan de andere kant van een diepe en brede gracht viel en hard rende om zich te gaan verstoppen. Een gedetermineerde Bullet ging er achteraan. Pas op mijn commando. Zo flink. Ik kon haar niet meer zien eens ze beneden aan de gracht was. Ze had het helemaal zelf op te lossen. Stom van mij om haar op die fazant te sturen ... Veel te pittig ... Het leek dan ook een eeuwigheid te duren voor ik haar uit het riet zag verschijnen. En wel mét fazant. Een pittige dame, die Bullet van mij ;-)

09/12/2018 : Tijdens de nacht van vrijdag op zaterdag maakte Gun-Gun mij wakker. Voor- en achteruit trippelend naast het bed met wat zacht gejank erbij was haar manier om mij te vertellen dat ze dringend had te plassen. De pupjes nemen steeds meer plaats in. Haar urineblaas krijgt minder en minder ruimte dus is die veel sneller aan lediging toe ;-) Nu we het toch over pupjes hebben ... Ik heb ze voor het eerst voelen bewegen !

08/12/2018 : 'Meegaan ?' Bijna twee seizoenen later werden ik en de hondjes op onze wandeling nog eens door Luc vergezeld. Een verrassend voorstel zijnentwege ;-) Luc stapt namelijk nog steeds niet zo goed. Gelukkig wist ik dat er een omgevallen boom als rustpunt zou kunnen dienen. Een kleine mijlpaal in zijn revalidatieproces. Hadden we op de foto vast te leggen. 

07/12/2018 : After Sinterklaas party voor klein en groot. Nic-nac'jes of piknikken of letterkoekjes, drie verschillende woorden voor het Engelse knicknack, die letterlijk - wat een leuke woordspeling - een klein lekkernijtje betekent. Ook hier kwam de Sint langs. Thumbs' eerste grote Sinterklaasmoment ;-) 11 maanden vandaag. Eerst aan deze wijze man het bewijs leveren dat ze effectief hele brave hondjes zijn. Dan het 'snoepjes gooien' spel. Mogen ze telkens op naam een nic-nac vangen. Hierin zijn ze allen erg getalenteerd. Want bij niet snel genoeg of verkeerd happen, staat een ganse roedel paraat om het koe-kske voor hun neus van de vloer weg te grabbelen ;-)

06/12/2018 : Is het werkelijk slechts mijn verbeelding dat Gun-Gun dik staat ? Zette haar deze morgen op de professionele weegschaal van de dierenarts. Van 28,5 kg naar 35 kg in zes weken tijd. Nog steeds drie te gaan hé als ze tot dag 63 wacht. 22,81 % vruchtwater ;-) boven op haar initieel gewicht.  

05/12/2018 : Bullet is prinsheerlijk aan het dromen. Over haar dag in het gezelschap van graven én een prins. Ze mocht dus met me mee op jacht ;-) Erg tevreden over/met haar. 20 maanden jong. De ganse dag onaangelijnd. Rustig, aandachtig, geconcentreerd op post. Prins De Ligne de La Trémoille was naast charming ook gecharmeerd. Jaja, Bullet kreeg een aai over haar bol van een prins uit één van de oudste adellijke families van België ;-)

04/12/2018 : Wie zegt dat het zomer moet zijn om op het Rubensplein in Knokke bekijks te hebben ;-) Wat een prachtweer om - voor de verandering ;-) - een strandwandeling te maken. Van Heist naar Knokke en terug. Met een pauze op het terras van brasserie 'Rubens'. Twee vrouwen met 8 flatcoats - plus een voorlopig nog ondefinieerbaar aantal pupjes in wording - op het terras van, jawel, brasserie 'Rubens'. Daar bestaat - gelukkig voor ons/jammer voor jullie - of omgekeerd - geen fotomateriaal van ;-) 

03/12/2018 : Had al lang een nestnaam beginnend met de letter 'S' gevonden. Daar Gun-Gun in principe pas in november loops zou worden. Betekende pups in 2019, niet meer in 2018. Moest ik, toen ze een maand vroeger aan kindjes maken dacht, op zoek gaan naar een passende 'R'-nestennaam. Een half uur nadat dit tot mij doorgedrongen was, had ik hem. Mijn 'S' naam was leuk maar deze 'R' naam ook ;-) En zoals bij alle vorige nesten zullen jullie ook nu geduld moeten hebben tot na hun geboorte. Het is nog voor dit jaar ;-)

02/12/2018 : Straks breidt ze weer een stukje uit. De ondertussen grote 'of Perfect Promise'-familie. Het is elke keer zo fijn om mee te maken hoe de baasjes van 'mijn pupjes' het onderling uitstekend met elkaar kunnen vinden. Zelfs zonder een nestbroer of -zus van elkaar te hebben. Ze delen simpelweg een OPP-kind. En dat zorgt dat het klikt ;-) Dank aan de initiatiefneemster, tof dat dit ook zonder een aanleiding van 'de fokster ;-)' kan. Dank aan de moedige - door weer en wind - aanwezigen. Jullie zijn geweldig. Dat wist ik al lang. Jullie honden zijn geweldig. Ook dat wist ik al lang ;-) Het was wederom een prettige en geslaagde strandwandeling. Tot de volgende !

Jullie zouden het zo niet zeggen ... toch liggen er een 15-tal honden onder tafel ;-)

Gun-Gun had ik thuis gelaten en ... niet alle flatjes bleven op het goede moment in beeld ;-) tevéél wind ;-) dus werd de familiefoto tegen valavond zoiets ongeveer ;-)

01/12/2018 : Euhm ... het lijkt mij niet dat er 'nur drei' foetussen al die 'Spatz' innemen. Gisteren schreef ik dat Gun-Gun wat voller staat maar zoals ze er op deze foto's uitziet ... is het woord 'voller' een hele brave omschrijving, niet ?

30/11/2018 : En dan zijn we ineens vijf weken plus één dag verder. Dé dagen waarop ik een toekomstige mamahond echt stralen vind. Is niet anders bij deze dracht van Gun-Gun. Ze is trots en zo mooi, ze kan het niet meer wegsteken dat er pupjes zich sterk aan het maken zijn. Ze staat wat voller maar niet kolossaal rond en dik zoals op het einde van de dracht - dan vind ik het niet zo mooi meer ;-) De walnootjes - pupjes in spé - zijn aan het groeien. Ik heb aan Gun-Gun altijd een erg aanhankelijke teef maar wanneer ze mini-hondjes draagt, wil ze dubbel zoveel flokmomenten. Vind dit niet erg. Heerlijk om haar (hen) dicht tegen me aan te voelen wanneer we samen televisie kijken.

29/11/2018 : Danske en Câline kwamen een week terug naar huis. Toen Myriam en Hugo zelf een geplande vakantie weg hadden. Begin oktober. Deze foto is van 11 oktober. Gun-Gun net een dag loops. Ik had later die ochtend afspraak met de dokter i.v.m. Lucs ontslag uit het ziekenhuis de volgende dag. Uiterst vroeg naar zee. Het is niet uniek dat ik met 7 honden op stap ben, maar gezien de omstandigheden, wou ik mijn hele roedel met hun naamdummy's op de foto. Bailey, Danske en Câline zitten tenslotte al in de herfst van hun leven ... en Thumbs (in de lente van haar leven - 9 maanden) kon al een dummy netjes vast blijven houden ;-)  Het is wel uniek dat ik hun 7 dummy's meesleur ;-) Mijn 7 rotsen in de branding.

28/11/2018 : Myriam en Hugo zijn de lieve eigenaars geweest - eigenlijk blijven ze dat voor altijd - van Murphy. Murphy is een Monkey-pup, zoon van Danske uit haar eerste nest. Hij kwam in hun leven toen Hugo met pensioen ging en zouden wanneer Myriam stopte met werken voor een tweede erbij gaan. Die tweede flatcoat is nu aan het groeien in Gun-Gun. Alleen ... is Murphy deze zomer gestorven. Net 5 ... Ten gevolge van een complicatie na een castratie ... Een immens trieste Myriam belde mij op met dit horrornieuws. Voor de personen die mij nog niet zo goed kennen ... ik kan nogal impulsief reageren ;-) En ik kan niet tegen verdriet om-voor-met-door honden ... Ik opperde dat gezien Luc op reva lag en het voor mij niet meteen evident was om 7 honden een grote wandeling daags aan te bieden midden in de zomer aan zee - veel toeristen weet je wel - zij met haar man Hugo misschien als surrogaatmama en -papa voor Danske en Câline konden fungeren. Om zo mogelijks hun pijn om Murphy wat af te kunnen vlakken en de tijd naar de komst van hun pup wat draaglijker te maken ... Myriam zag dat gelijk zitten. Na overleg met Hugo haalden ze op 4 augustus de twee dametjes op. Ok, ik geef toe dat het slikken was om hen mee te geven maar rationeel was dit een megagoeie tussentijdse oplossing. Danske en Câline beleefden enkele zalige weken aan zee. Bij twee mensen die sportief zijn en niets liever doen dan grote strandwandelingen te maken in het gezelschap van een, in dit geval twee, hond(en). Ondertussen pendelen ze tussen Grimbergen en Oostduinkerke. Want oorspronkelijk zijn hun omi en opi ;-) van de kanten van Brussel. Danske en Câline logeren dus nog steeds uit. Iedere dag krijgen we nieuws én minstens één foto. Ik weet heel goed dat ze Luc en ik niet missen. Ben ik blij om. Hoe ik dat weet ? Danske en Câline kwamen op bezoek naar het revalidatiecentrum. We brachten de namiddag samen door. Knuffel-knuffel-knuffel met Luc en met mij. Toen het moment gekomen was om weer weg te gaan, liepen ze zonder enige aarzeling - zonder omkijken - braaf mee met Hugo (Danske is zijn favoriet) en mee met Myriam (Câlientje is op en top haar Mientje). Wederom slikken hoor maar zo fijn om daadwerkelijk bewijs te krijgen dat ze zich bij hen evengoed uiterst gelukkig voelen. 

Foto 'by Myriam' ;-) Danske 'at 9 1/2' en Câline 'at 8 1/2'.

27/11/2018 : Het kan romantisch klinken, pupjes die op Kerst geboren kunnen worden, maar dat is nu een moment waarop iedereen graag bij eigen familie is of op zijn minst ergens familiale verplichtingen heeft. Zo ook dierenartsen ... Als alles goed verloopt, geen vuiltje aan de lucht natuurlijk. Toch wil ik graag de zekerheid dat ik mag/kan hulp inroepen, mocht dat nodig blijken. De dierenarts waar ik bloed liet prikken, woont niet veraf en brengt Kerst thuis door. Heb ik mij al bij de echografie van vergewist. Onze eigenste dierenarts Frederik is ook niet met vakantie. Héhé. Heb hem beloofd dat de champagne koud zal staan ;-) 

26/11/2018 : Stammoeder van de 'of Perfect Promise' kennel. Ze stapt nog alle dagen dapper mee. En ze vindt het heerlijk. Tuurlijk slaapt/rust ze veel maar ze geniet van onze strandwandelingen. Bailey deed het altijd al. Nu nog steeds. Sprintje pakken en duiken in zee. Haar hoofd duwt ze dan echt een paar keren onder water. Of het nu koud is of niet, dat kopje van haar moet nat. En erna lekker rollebollen, zogezegd ;-) om sneller te drogen. Mijn zandmonster. Als dat nou niet mag als je hoogbejaard bent ;-)

24/11/2018 : In de helft. Gun-Gun zit effectief al in de helft van haar dracht ...

20/11/2018 : We komen stilaan in week 4 van het proces 'zwanger zijn'. Of het is toch vandaag vier weken geleden dat we in Hamburg waren. Of die dinsdag nu dé bevruchtingsdag mag genoemd worden, is een ander verhaal ;-) Hoe dan ook, in dit dagboek nog eens een overzicht wat er allemaal in 'die buik' van Gun-Gun gebeurde, gebeurt en gebeuren gaat.

Week 1 (0 tot 7 dagen) :

sperma-in-cervix1foetus_clip_image002De bevruchting vindt plaats in de eileiders die de baarmoeder met de eierstokken verbindt. De baarmoeder van de hond bestaat uit twee lange gekronkelde buizen die baarmoederhoorns worden genoemd en uit een gemeenschappelijk stuk met een gemeenschappelijke uitgang naar de schede.

De bevruchte eicellen verplaatsen zich naar de baarmoederhals en migreren door de eileiders naar de baarmoederhoorns. De embryo’s zijn vrij resistent tegen invloeden van buitenaf.

Week 2 (8 tot 14 dagen) :

embrio-week-3-15-tot-21-dagenHet embryo gaat nu de baarmoeder binnen.

In deze week hechten de embryo’s zich aan de baarmoederwand vast. Natuurlijke chemicaliën zorgen ervoor dat de embryo’s gelijkmatig langs de twee baarmoederhoorns verdeeld worden zodat elke foetus gelijke kansen heeft. In deze periode delen de embryocellen zich op in de cellen die nodig zijn om een lichaam te vormen. Het embryo is 4-cellig bij het begin van de week en tegen het eind 64-cellig. Na twee weken is de foetus minuscuul maar hij heeft een hoofd, ruggengraat, stompjes voor de ledematen en een staartje. Hij wordt gevoed door de dooierzak en is in deze fase erg kwetsbaar, als de moeder ziek wordt of medicijnen krijgt, raakt de foetus ernstig beschadigd.

Week 3 (15 tot 21 dagen) :

foetus_20_dagenDag 19 kapselen de embryo’s zich in de baarmoederwand in.

Ongeveer rond de 20e dag kan de hond zich misselijk voelen en niet eten als gevolg van de hormonen en spanning in de baarmoeder.

Hiernaast een foto van een 20 dagen oude foetus.

Week 4 (22 tot 28 dagen) :

Ontwikkeling van de ogen en de rugwervels.

Het hoofdje krijgt vorm.

foetus-28-dagenDe foetussen zijn inmiddels gelijkmatig in beide baarmoederhoorns verdeeld. Aan het eind van deze week zijn de embryo’s zo groot als walnoten. De ontwikkeling van de organen is begonnen en de foetus is nu erg kwetsbaar. Aan het eind van deze week gaan de melkklieren van de teef zich ontwikkelen. Een buikje krijgt de teef nog niet, dat begint pas in de tweede helft van de dracht. Dag 26 tot 32 zijn de beste om via palpatie (Palpatie of palperen is het uitwendig of inwendig met de hand of handen voelen aan een patiënt als onderdeel van geneeskundig onderzoek ) na te gaan of de teef drachtig is. Een echo is de veiligste manier om na te gaan of een teef drachtig is.

Hiernaast een foto van een embryo in week 4.

Week 5 (29 tot 35 dagen) :

De ontwikkeling van de organen loopt op zijn einde en de foetussen zijn nu minder vatbaar voor invloeden van buitenaf. De foetussen gaan nu meer op een pup lijken en tanden, snorharen, tenen en nagels zijn volop in ontwikkeling. Ook is het geslacht vanaf nu bepaald. De ogen die voorheen nog open waren sluiten zich nu en de huidskleur begint zich te ontwikkelen. Het gewicht van de teef gaat nu toenemen en de pups gaan zich draaien. De hoeveelheid vruchtwater neemt sterk toe in deze fase.

De pups zijn verpakt in vliezen. Deze vruchtvliezen hebben een zeer belangrijke functie. Het buitenste vlies wordt chorion genoemd. Het binnenste vruchtvlies wordt amnion genoemd en daarin bevindt zich de pup. Tussen het amnion en chorion zitten nog het allantois en de dooierzak.

foetus_clip_image012embryo-30-dagenDe positie van de foetus in de baarmoeder kan invloed hebben op de grootte en gezondheid van de latere pup. De beste positie is in het midden van de baarmoederhoorn omdat hier de placenta het best tot ontwikkeling komt. Hoe groter en beter de aanhechting van de placenta, hoe beter de groeiende foetus gevoed zal worden. Ook kan de positie van de foetus in de baarmoeder en wie er naast ligt invloed hebben op het latere gedrag van de pup. Als de testes van een mannelijke foetus tot ontwikkeling komt, wordt er testosteron uitgescheiden. Dit vindt zijn weg naar de hersenen van de pup, waar het verbindingen tot stand brengt die de mannelijke kenmerken zoals dominantie vastleggen. Uit een recent onderzoek is gebleken dat een teefje wat tussen twee reutjes in de baarmoederhoorn ligt aan kleine hoeveelheden testosteron wordt blootgesteld. Dit kan resulteren in hersenen die een beetje vermannelijkt zijn waardoor het teefje een dominante persoonlijkheid zal krijgen.

Week 6 (36 tot 42 dagen) :

embryo-39-dagen-week-6foetus_clip_image016Na zes weken heeft de foetus het uiterlijk van een miniatuur hondje.

Harttonen kunnen nu met stethoscoop beluisterd worden. Huidskleur, haar, nagels en oogleden zijn te onderscheiden. Het skelet is zichtbaar op röntgenfoto’s en de schedel kan worden gevoeld. Vanaf dit moment tot aan de geboorte is groeien het enige wat de foetus doet. Hij is voor zijn voeding afhankelijk van de placenta en zijn longen zijn nog niet klaar om zuurstof op te nemen.

Hiernaast een foto van een 39 dagen oude foetus.

Week 7 (43 tot 49 dagen) :

In deze week begint het skelet van de foetus steviger te worden en is het skelet vanaf ongeveer 43 dagen te zien op röntgenfoto’s. Aan het einde van deze week kun je voor het eerst de pups voelen bewegen. De haren op de buik van de teef beginnen uit te vallen zodat de pups als ze zjin geboren goed kunnen drinken.

SONY DSCHiernaast een plaatje van een pup in de vruchtkamer. Het buitenste vruchtvlies wordt chorion genoemd. Het binnenste vruchtvlies, het amnion, is een met een vloeistof (vruchtwater) gevuld en hierin bevindt zich het embryo. Tussen het amnion en chorion zijn de allantois en de dooierzak gelegen. De allantois staat door middel van een buis, die door de navelstreng loopt, de urachus, met de blaas in verbinding. De dooierzak is op vergelijkbare wijze door de dooierzaksteel met de darm verbonden. Beide verbindingen blijven in de navelstreng tijdens het gehele embryonale stadium intakt, hoewel de dooierzak in een later stadium dichtgroeit. De allantois vergroeit aan de ene kant met het amnion en aan de andere kant met het chorion. Bij de geboorte zijn slechts twee vruchtvliezen te zien aangezien de dooierzak in de nageboorte moeilijk terug te vinden is. De navelstreng van de vrucht doorboort het amnion en de bloedvaten van de navelstreng kunnen zich dus vertakken bij het chorion. Dit buitenste vruchtvlies vormt samen met het slijmvlies van de baarmoederwand de placenta of moederkoek.

Week 8 (50 tot 56 dagen) :

Er is niet veel nieuws te melden deze week. Groeien, groeien en nog eens groeien is wat de pups doen. Door de groei van de pups ontstaat er steeds meer plaatsgebrek in de buik van de teef waardoor de maag in verdrukking kan komen waardoor de teef wat minder eetlust kan hebben. De beweging van de pups is nu goed voelbaar.

embryo_week-8foetus-53-dagen-achterpootjesfoetus-55-dagenTijdens rustpauzes van de moeder kan men de pups voelen bewegen. Vanaf dag 57 kunnen de pups zonder problemen ter wereld komen.

Hiernaast foto’s van een foetus van 55 dagen oud.

embryo_week9Week 9 (57 tot 63 dagen) :

Dit is de laatste week van de dracht en is behoorlijk zwaar voor de teef. Vanaf dag 57 kunnen ze worden geboren zonder problemen. Hiernaast een foto van een foetus van 60 dagen oud.

Foetale vruchtvliezen
foetale-vruchtvlies

1. Chorion (buitenste eivlies) met vlokken

2. Glad chorion

3. Allantois (embryonale urineblaas)

4. Amnion (binnenste eivlies)

5. Navelblaas

6. Rand van de placenta

7. Placenta van het endothelio-choriale type

15/11/2018 : Alle goede dingen bestaan uit 3 ;-) Ten eerste : ik mag mijn 51e levensjaar inzetten. Gisteren mijn allerlaatste uren als 50'er doorgebracht in concertzaal 'De Vooruit' in Gent, een throw back in time moment van jewelste. Pavlov's dog trad er op en zong hun ganse Pampered Menial (uitgebracht in '76) plaat. 30 jaar jonger plots ;-) Ten tweede : mijn allereerste flatcoatdame werd 11 jaar geleden geboren. Ze is mijn allermooiste verjaardagsgeschenk ooit. Bailey, she is part of me. Ten derde : onze uitstap naar Hamburg drie weken geleden wierp vruchten af. Hondjes kregen deze morgen later dan anders te eten. Gun-Gun had geen trek. Voor het eerst dacht ik : 'Ja, ze is zwanger.' Een uur later werd deze prille gedachte bevestigd door een echografie. Gun-Gun en Tiger mogen zich trotse ouders 'to be' voelen. Gun-Gun is vandaag de dag nog een slanke deerne, ze weegt 28,5 kg. We hebben nog 6 weken te gaan ;-)

En er staan echt 11 kaarsjes op de taart ! Kreeg ze cadeau van Annemie. Er stak lekkers in. Om te delen met de andere meiden natuurlijk ;-)

14/11/2018 - 27/10/2018 : Dit stukje komt nog ...

13/11/2018 : Clinidogs dag voor Luc en Bailey. Normaal gaan er altijd twee van onze honden mee met Luc. Maar omdat hij nu zelf nog met een kruk stapt na zijn heupfractuur van 21 juli ll vergezelt er slechts eentje hem. Jullie zouden kunnen denken dat het uiterst fijn is als hond om overladen te worden met snoepjes en vele handen die knuffelen willen - en dat is ook wel zo - maar het is ook een niet te onderschatten zware mentale taak. Toch vindt Luc het super om als vrijwilliger andere mensen het plezier te gunnen om een harige vriend te kunnen omhelzen. Ik ging in het begin een paar keren mee. Ontzettend onder de indruk hoe een hond deze oudere personen gewoon een moment gelukkig maakt simpelweg door op bezoek te komen. Honden brengen mensen dichter bij elkaar ;-) Luc en ik helpen dan ook graag mee de verkoop van (hopelijk) kilo's pralines tot een succes te brengen. De Flatcoats op de affiche zijn trouwens Bailey en Câline.

10/11/2018 : Tevreden gevoel gisteren over de jachtcapaciteiten die Bullet liet zien. In de namiddag liet ik haar onaangelijnd naast me zitten. We stonden op een weiland. Er werd een fazant geschoten die van waar wij stonden over de gracht op het aangrenzende weiland neerkwam. Deze vogel was geraakt maar niet dood en zette het op een lopen. Krijgt de benaming 'runner'. Hij liep, voor ons naar rechts, heel hard richting een bosje. Bullet had het gezien. Een runner moet zo snel mogelijk binnen komen omdat hij - sorry hiervoor - ten dode opgeschreven is en zo snel mogelijk uit zijn lijden dient verlost te worden. Ik besliste om Bullet er achteraan te sturen omdat de hond, die dichter geposteerd stond, in de maïs op een ander stuk wild aan het werken was. De fazant had eerder de begroeiing bereikt - zo'n 150 m weg - en ging zich gaan verstoppen. Het was hopen dat Bullet genoeg doorzettingsvermogen zou hebben om de fazant te zoeken. En het was vooral hopen dat ze succes zou hebben. Och, het was zo ontzettend kicken om haar uit het bos te zien rennen met de fazant in haar bek. Haar eerste zelf binnengebrachte warme wild ooit is er eentje om nooit te vergeten. Op de laatste drift van de dag vielen de fazanten neer in een gigantisch mosterdveld waarbij de planten hoger kwamen dan ikzelf. Een jager riep mij en vertelde dat er een fazant gevallen was 50 m verder weg van waar we stonden. Man, dat was een zware opgave om ons een weg erdoor te banen. Af en toe stak ik mijn stok de lucht in opdat hij mij kon zeggen of ik nog steeds in de goede richting aan het ploeteren was. Wel Bullet vond die fazanthaan ! En tijdens het nazoeken bracht ze er nog een paar binnen. Superknap van haar. Ze mag dit jaar nog een keertje mee ;-)

09/11/2018 : Nog een jachtdag voor Noodles. En Bullet mocht ook mee. Voor het eerst. Kennismaken. Proeven van 'het echte werk'. Ze hoefde enkel te kijken en alles rond zich op te nemen. Grappig het verschil in beider houdingen op de eerste drift. Noodles herkende het plaatje meteen, ook al waren we nooit eerder op die jacht. Scherp, vol aandacht om goed te kunnen markeren waar de vogels zouden vallen. Bullet rolde zich in het gras. Ze had het spelletje nog niet door. Zolang er geen kogels afgevuurd werden en de trackers ver weg waren, was ze zich van geen kwaad bewust. De onschuld zelf ;-) Maar ze snapte snel dat het een interessante dag zou worden. 

07/11/2018 : Noodles mocht mij op een jachtdag vergezellen. Gun-Gun bleef thuis. Zij had eerder dit jachtseizoen al enkele mooie 'ik, zij en wat klein wild' momenten. 

26/10/2018 : En opnieuw op de baan. Naar Lierop in Nederland. Weekend flatcoatfun. Vier QTPies en 1 Qat-girl met bijhorend gezin samen op stap. Voor heel veel leute en dito gezellige tijd. 

25/10/2018 : Dag van terugrit naar huis. Maar eerst nog een keer bij Marita en Bernd langs. Ja, we willen erg graag Gun-Gun en Tiger nakomelingen ;-) Een 'tangle'beeld 17 minuten lang. Van 9h11 tot 9h28. Nog wat babbelen. Een laatste knuffel met Tiger en Birdie - die overigens een zus is van Ice, een ex-schoonzus ;-) van Gun-Gun dus. En we konden richting België rijden. We deden er langer over dan in het doorgaan. Merci Nathalie om mij te vergezellen. Een intense volgeladen vierdaagse. Blij dat ik die met jou kon delen.

24/10/2018 : Wo ein Wille ist, ist auch ein Weg. Bij de tweede poging gisteren vonden de twee elkaar binnen de minuut. Zo ook deze ochtend. Slechts het tuinhek scheidde hen. Ze keken elkaar vol goesting aan en eenmaal 'bij' elkaar, ook gelijk 'in' elkaar. We hadden afgesproken om 9h30. Om 9h29 stonden Gun-Gun en Tiger gekoppeld. Tot 9h54. Mooi weer vandaag ;-) Bernd vond dat Gun-Gun bij hen moest blijven opdat Nathalie, ik en de andere twee dametjes een ganse dag op toeristieke tour konden. Hij wandelde ons opnieuw tot aan de metrohalte. Een ware gentleman. Met een gerust hart lieten we Gun-Gun achter.

Bullet en Thumbs zijn trap-, roltrap-, metro-, lift-, bus-, boot-, veerboot-, city-, bar- en restaurantproof. Die laatste twee waren ze nu wel al ;-) We hingen de toeristen uit. Gewoon heerlijk ! Het winkelcentrum was niet echt aan ons besteed. Logisch dat we er even doorgelopen hebben. Maar ons leek het plezanter om een uur op het water door te brengen, om te gaan lunchen in de Portugese wijk, om te flaneren aan de Fischereihafen - thanks Sabrina and Elsbe for all your tips - en om de Reeperbahn af te stappen. Dank je Florre om ons de Ratskeller aan te bevelen. Was er zalig aperitieven met sekt. Dank je Melodie voor de supertip wat diner betreft. Onze ogen waren véél groter dan onze maag ;-) 

'One kiss is all it takes falling in love with me'. Dit in combinatie met het meest romantische (and most expensive) terras van Hamburg om je liefdespartner mee naartoe te nemen volgens onze Engelstalige rondvaartbootgids. Zal het ook voor pupjes zorgen ? Dat is voorlopig nog een groot raadsel.

23/10/2018 : De vonk was er meteen. Zowel Gun-Gun als Tiger wilden ineenstrengelen. Maar beiden gingen te hevig in hun spel op. Tiger wordt er weldra 8. Rustig aan, jongen. Even bekomen van alle sensuele prikkels. Besloten werd om hen in de namiddag nog eens samen te laten. Daar we slechts één metro van het centrum verwijderd waren, vertrouwden we Gun-Gun toe aan de goede zorgen van Marita en haar man terwijl Tiger 'nen grote tuk' kon doen. Hamburg, een prachtige stad. Het regende alleen een beetje veel ...  

22/10/2018 : Om 11h bloedafname. Resultaat zou da doorbellen in de namiddag. Vertrokken om 13h38. Spannend. De route naar Hamburg verliep redelijk vlot. Tuurlijk hadden we een paar 'Baustelle' en enkele keren vertraagd verkeer. Maar dat is tegenwoordig normaal toch. Onderweg bericht dat de progesteronwaarde 7,69 ng/ml was. We mochten ons dus aan het oorspronkelijk plan houden : 23, 24 en 25 oktober, de verhuisdagen van vele zaadcellen naar enkele eicellen.

21/10/2018 : Het begin van dit dagboek op de vooravond van ons afreizen naar Hamburg. Gun-Gun werd loops op 10 oktober. Omdat er een wegennet van 655 km lang de twee lovebirds scheidt, zijn we op tijd beginnen bloed prikken. Op dag 8. Voorbije woensdag. De progesteronwaarde kon nog niet eens opgemeten worden. Gaf mij geruststelling. Want ik wou graag dat we pas morgen moesten af te reizen hebben. We, als in Nathalie en ik. Nathalie heeft nog te werken morgenochtend. Maar vanaf dan is ze een paar dagen vrij. Het zou natuurlijk superleuk zijn als we samen zouden kunnen vertrekken. Gisteren opnieuw bloed geprikt : 2,75 ng/ml. Joepie ! Het stond toen vast dat we met vijf lady's op stap mogen. Nathalie en ik, Gun-Gun, Bullet en Thumbs. Morgenochtend nog een bloedafname om helemaal goed ingelicht te zijn over hét beste samensmeltmoment. We reizen op Gun-Guns 13e dag van loopsheid. Wellicht worden dinsdag, woensdag en donderdag hun liefdesdagen. Ik hou jullie hier wederom 'natürlich' op de hoogte.